(Yukaridaki fotograf, hayati boyunca 1 milyon resim çekmeyi hedeflemis Tomas Hawk ‘in mutlaka görülmesi gereken flickr albümünden)

Yeniden yollara düsme ihtimali bile gezgin ruhumu heyecanlandiriyor. Onca isin arasinda oturmus uçak biletlerine, kalacak ve gezilecek yerlere bakiyorum.. kaç zamandir görmek için can attigim sehir var ufukta. Uzun zamandir özledigim sevdiklerimi görme; onlarla birlikte bu sehrin her kösesini arsinlama ihtimali var ufukta..

PS: Isin en güzel tarafi ise bu sefer vize pesinde kosturmak zorunda olmamam. Pasaportumu alip su an bile çikip gidebilirim :)

“Soil Surface Moisture” mı, yoksa “Surface Soil Moisture” mı?

Çok mu önemli demeyin sakın, 6. chapter ımın adı oluyor kendileri… Asıl ondan beteri var; 5. chapter ımın adı olan “soil surface roughness” varki, sormayın!

Bunu en iyi kim bilir, ingilizce hocası tanıdığım var mıydı diye düşünürken aklıma büyük G de popülerlik analizi yapmak geldi;

“Soil Surface Moisture” mı Google da daha çok sonuç verecek, yoksa “Surface Soil Moisture” mı?…. derken… kendi bilgisayarımdaki makaleler üzerinde (filetype:pdf) de bu analizi yapabileceğim aklıma geldi; Google Desktop sağolsun :)

işte hem web (W) de hem de desktop (D) taki arama sonuçlarım:

“Soil Surface Moisture” W=4710, D=5

“Surface Soil Moisture” W=89800, D=88

“Soil Surface Roughness” W=14900, D=30

“Surface Soil Roughness” W=108, D=7

Sonuçta 5. chapter ımın adı 14900+30 oy ile “Soil Surface Roughness” kalıverdi, ama 6. chapter ımın adı 89800+88 oy baskisi altında kalarak “Surface Soil Moisture” a değişmek durumunda kaldı.

Kim demiş tez yazmak can sıkıcıdır/bunaltıcıdır diye :)

Yüzük Kardesligi/Iki Kule/Kralin Dönüsü üçlemesinde tek söz edilmez, bir tek ibadet yoktur, ya da herhangi bir dua… aslinda hem vardir hem de yoktur.

3 kitap boyunca anlatilan eski hikayeler vardir ortada, binlerce yil önce kurulmus kentler, dökülmüs kiliçlar, yasanmis savaslar serpistirilmistir kitaplar boyunca (bence kitaplarin büyüsüde buradan gelir).

Ama ne bir kilise vardir ortada, ne de ibadet/ayin ya da kutsal bir tören vardir. Sadece en zor durumda “gilthoniel” diye seslenen hobbit Frodo vardir. Kimse de 3 kitap boyunca durup “yildizlarin kraliçesini” açiklamaya kalkmaz malesef. Zaten elfeçeyi kim bilmektedir, degil mi?

Bütün sorularin cevabini verdigi gibi, Silmarillion “tanri nerede” sorusuna da cevap verir; hatta kitabin ilk cümlesi

Önce Eru vardi, Tek Olan, Arda da Iluvatar diye isimlendirilen…

Demek ki OrtaDünya nin bir tanrisi varmis ve hatta adi Eru imis, ya da Iluvatar…

silmarillion un ilk kismi yaratilis hikayesidir aslinda; daha en basta Eru nun Ainur (melekleri) u yaratmasini, sonra da onlari etrafinda toplayarak müzik ile dünya (ya da elf lerin ona verdikleri isim olan Arda) yi Ainur’un gözlerinin önüne sermesini anlatir.

Müzik le bestelemek… yaratmak.. hayati dokumak.. ilginç degil mi? ama daha bitmedi.

Eru nun meleklerinden bazilari, duyduklari müzikten öyle çok etkilenirler ki, o sirada bir ates topu olan Arda ya yerlesirler; kimi daglari yaratmaktan sorumludur, kimi tohumlari ekmekten… ama asil görevleri Iluvatar’in Çocuklari, yani elfler ve insanlar, için Arda yi hazirlamaktir.

Tanri’nin çocuklari; bu iki kelime beni hala düsündürür, tanrinin kulu kölesi vs degil, çocuklari!

Bu yüzden belki de Eru nun bir ögretiler kitabi yoktur, ya da ona ibadet etmenin bir sekli yoktur, çünkü o dünya yi çocuklari için müzik ile yaratmistir.

ilk çıkan haber turkcell in

“bizim her kesimden müsterimiz var, bu filme sponsor olursak bir kesimi karsimiza alabiliriz”

düşüncesi ile sponsorluktan çekildiği yönünde idi..

Daha sonra Turkcell den yapılan resmi açiklama :

… proje yapimcisiyla yaptigimiz ön görüsmelerde, filmin beklentimiz yönünde Atatürk’ün liderligini, dehasini ve kahramanligini dünyaya tanitmaktan çok, Atatürk’ün özel hayatina odaklanan bir film oldugunu görünce projede yer almayi tercih etmedik.

yı okuyunca açıkcası hiç şaşırmadım. Sonuçta turkcell küresel bir telekom devinin (Fin/İsveç li Sonera) Türkiye deki şirketi, o kadar… Güçlü imajının yanına, Atatürk ü beklerken Mustafa yı yakıştıramamış o kadar…

Lütfen kimse çok uluslu bir şirketten Mustafa yı izleyip Atatürk ü anlamaya çalışmasını beklemesin, ya da Atatürk ün aslında Mustafa olduğunu!

PS: Asıl en komik olan ne biliyor musunuz? Zamanında Çukurova grubu Turkcell deki yarı hissesini Sonera ya satmak zorunda kaldığı zaman; zil takıp oynayan (ve hatta gelen para yı kastederek “Rahat bir nefes aldık” şeklinde manşet atan) gazetenin, bu olaya “ah başımıza bunlarda mı gelecekti?” şeklinde tepki vermesi cidden çok ama çoook komik.

b) yeni buluşunu yayınlayıp iş bulmaya?

Yine bir New York Times (bayılıyorum bu gazeteye) makalesi keşfettim, tam da blogger kapatılmıştı, üzerine çok güzel oturdu.

Özetle: amerikali doktora ögrencisi Nintendo Wii nin süper kumandası WiiMote ise sihirbazlık gösterileri yapar (tamam tam da sihirbazlık sayılmaz, adam insan-bilişim etkileşimi dalında çalışıyor ve evdeki lcd yi bir sanal gerçeklik makinası haline çeviriyor), üstelik utanmadan bunu kaydedip bizde yasaklı olan youtube da yayınlıyor.

ve 6 milyon kişi tarafından izleniyor… şaka değil …

Sonunda ne mi oluyor? peşinden koşan şirketlerden hangisine girsem diye düşünüyor.

Aynı makaleden alıntı yapmak istiyorum:

When we told Bill Gates we were trying to recruit Johnny, he already knew about his work and was anxious to bring him to Microsoft

Biz kapatıp duralım, blogger.com da yetmez direk google.com u kapatalım bitsin bu iş… kocaman bir intranet olalım yeter, biz bize ne güzel olurdu, hem ne demiş atalarımız; “türkün türkten başka dostu yoktur” değil mi?

PS: blogger.com un digiturk tarafından açılan bir dava nedeniyle kapatıldığı haberi var ortalarda, herkes malum tarikatı suçlarken, bir teknoloji şirketi çıkıverdi.

Apple, küresel ekonomik krizin ortasında parmakla gösterilen bir başarı örneği gösteriyormuş: söylentiye göre elindeki nakit ile (bundan sonra hiç para kazanmasa bile) silikon vadisindeki bütün mühendisleri ömür boyunca maaş verebilecek durumdaymış!

Apple ın yaşam felsefesini özetleyen Steve Rubel in kaleminden çıkan güzel bir yazi okudum: işte 3 madde altında Apple ın sırrı;

Soar with your Strengths - Question: What is your “core genius?” What product or service do you provide really well that others can’t match? What as an individual or company do you do really well that adds value? What niche do you serve? Identify it then build on it. Figure out how to soar with your strengths.

Apple makes high-quality, well-designed products that are sexy, perform well and are innovative. That’s their core genius. They stick with it and continually delight customers. They’re not efficiency champions like Dell or netbook enthusiasts like HP. They leave those markets to others. They also catering to their core audience, recognizing there’s room for everyone.

Simplify Everything - The world is complex. The web is a complicated landscape. Business is complicated. Life is complicated! Make it simpler for people. Find ways to eliminate complexity to streamline operations/costs and also drive the top-line.

Be a Premium Brand - Although everyone will be looking to streamline their costs in this environment, I believe that premium brands will only get stronger. A premium brand is a company that offers high-quality products, services or experiences that are worth paying a little more for. Think Starbucks Coffee (an Edelman client), Sub Zero, BMW, etc. How can you become a premium brand that’s worth paying more for? This applies equally to individuals or teams.

“Son yüzyilda kitaplari yasaklamak, yakmak, yazarlari öldürmek, hapse atmak, onlari vatan haini ilan edip sürgüne yollamak, basinda hep bir agizdan yazarlari asagilamak Türk kültürün zengilestirmedi, tam tersi fakirlestirdi. Devletin yazar ve kitap cezalandirma aliskanligi hala devam ediyor. Benim gibi pek çok yazari susturmak, sindirmek için kullanilan 301. maddesi yüzünden yüzlerce yazar ve gazeteci su anda mahkemlerde yargilaniyor, mahkum oluyor. Bu yil yayimladigim bir roman için çalisirken eski Türk filmlerini seyretmem ve eski güzel sarklari dinleme gerekti. Bunu isi kolayca Youtube ile yapmistim. Ama ayni seyi simdi yapamam. Çünkü Yuotube ile birlikte yüzlerce yerli ve uluslarasai web sitesine girmek, siyasi nedenlerle Türkiye’de yasayanlara yasak. Siyasi iktidar sahipleri bütün bu baskilardan memnun olabilirler. Ama biz yazarlar, yayincilar, sanatçilar Türkiye’nin kültürünü yaratan ve onu izleyen herkes kültürümüzün, edebiyatmizin dünyaca taninmasindan, bu baskilari anlamiyoruz. Ama yazarlarin, yayincilarin hevesinin kirildigi sanilmasin. Son 15 yilda Türk yayincilgii sasirtici bir hizli büyüdü, zenginlesti. Bugün Türkiye’de her zamankinden daha fazla kitap yayinlaniyor.”

Neden bu ülkede en doğru sözleri en beklenmedik insanlar söylüyor her zaman?

Insanlarin asiri tüketimden dolayi çöp altinda kalan dünyayi terk ettigi bir gelecek.. çöpleri toplasin, kutu kutu yapsin, bu kutulari lego gibi dizerek gökdelen yapsin diye geride birakilmis bir robot.. hem akla hemde göze hitap eden enfes bir film!

Filmin en sevdigim sahnesi kesinlikle “robot hastanesi” idi.. onca “deli” robotu görmek harika idi, birde sevgili Mert in “girgir” adini verdigi temizlik hastasi bir robot varki..

Akinç kizlarinin tavsiyesine uyup Primal Fear i izledim, Richard Gere in (yine) son derece “cool” bir avukati oynadigi, sonunda Edward Norton un büyük bir sürpriz yaptigi, senaryosu tanidik, müzikleri enfes bir film.. Hatta filmden harika bir portekiz sarkisi olan Cancao do Mar video su!

Filmlerden devam edelim, merakla bekledigim bir Ferzan Özpetek filmi var, “Mükemmel Bir Gün”… içinde elbette bir Sezen Aksu sarkisi (Sanima Inanma) olan bu filme (ve hayata) dair çok güzel bir röportaj okudum, Ayse Arman in kaleminden… 

Her ne kadar (bir türlü çıkmayan vizesi yüzünden) sürekli yenilediğimiz veda yemeklerinde “yeni bir hayat, yeni bir şehir..” sloganını dilimizden eksik etmesekte… gidenin ardından bakakalmakta zor!

son kaç yılda onca kişiyi (bazılarını ikişer üçer sefer hatta) uğurlayan benim bu duruma aslında alışmış olmam beklenirdi değil mi? malesef insan tüm sevdiklerini yanında taşıyamıyor!

günlerce görüşmesek/konuşmasak bile, şurada, okulun bir köşesinde olduğunu bilmek bile güzelmiş.

Şimdilik Ankara 0 – Londra 1, malup durumdayız…