weblog.musa

O kadar güzel bir cumartesi geçirdim ki.. anlatmaya nereden başlaycağımı bile bilmiyorum, öylesine bilgisarımın ekranına bakıp duruyorum!
Önce eskiden başlayım: Sevgili Can Dündar, geçtigimiz kış kendi web sayfasını açıverdi. Benim gibi bir Can sever iseniz, www.candundar.com.tr de degeri altınlar ya da kıymetli taşlar ile ölçülemez bir hazine bulmuş oluyorsunuz bir anda.. tamamen O’nun kaleminden çıkmış olanlardan oluşan bir hazine.. [...]

Yine en sade kelimeleri dizivermiş yanyana, yine anlatıvermiş en derin duyguları bir çırpıda. Son albümünde degil belki ama pek çoğumuzu derinden sarsan bir şarkı akıvermiş Sezen in ruhundan, Herkes Yaralı…
Ne zaman canın yansa bu kadar derindenSanırsın mümkün değil bir daha üzülmen

Çok kırgınlık yaşadım geçtigimiz sene, en sevdiklerim kırdı beni çoğu zaman.. en beklenmedik yerden geldi [...]

Okula sonbahar geldi.. Penceremin önündeki sarmaşıklar kızıla, kampüsteki ağaçlar sarının ve yeşilin tonlarına bürünüverdi. Sabahki güneş yavaş yavaş bulutların arkasına kaçıyor, havada gökgürültüleri var şimdi.. yağmur geliyor!
Hayata dair tüm koşturmacaların arasında; tez den, dertler den, bitmeyecek gibi görünen tüm o işler den kaçmak için, çok uzağa degil ama sadece penceremden dışarı bakıp kırları düşlüyorum..
Bir kaç [...]

Hani derler ya “tasını taragını topladı ve gitti” diye.. tası anlarım ama neden tarak, belkide ben bu deyimi yanlış biliyorumdur, çok sevdigim bir arkadaşımın “agzını hayıra aç” söyleyişindeki “hayıra” yı “ayrı” diye bilmesi gibi.. ah ne gülmüştüm bunu duydugumda.
Henüz gitmiyorum ama.. gitme fikri sarıp sarmalıyor giderek beni.. Ankara ya veda ediyorum bazen.. bazen de edemiyorum.. [...]