Michael Moore ın efsane filmidir… 1999 da ABD Colorada da Columbine lisesindeki silahlı saldırıyı merkez alıp, akılsız silahlanmanın sonuçlarına harika göndermeler yapan gerçekten güzel bir belgeseldir. Daha sonra Gus Van Sant ın gözünden, o gün yaşananları Elephant filmi ile izlemiş bir kez daha etkilenmiştim.

Dışarıdan birisi olarak bu konuya bu kadar hisli yaklaşmam anlamsız gelebilir belki. Özellikle o yıllarda, amerika bize belki bir okyanus ve kıta dan bile daha uzak gelirken, bu okul katliamı “manyak amerikalılar birbirlerini öldürmüş yine” sosu ile haber bültenlerinde geçerken, bana ne demek kolaydı elbette. Fakat nerede olursa olsun, iki liselinin sebepsiz yere arkadaşlarını öldürmesi, hatta bilgisayar oyunu oynarmışcasına öldürmesi… akıl almaz geliyordu. Bu sebepsiz şiddet ve öfkenin bir sebebi olabilir miydi? 

Ben bunun artık dilimize yapışmış olan maneviyat eksikliğinden kaynaklandığını düşünmüyorum. Tüm dünya giderek daha da muhafazakarlaşırken (sadece ülkemizde degil her yerde), yüzyıl başından beri geçen 7 (6.3) senede şiddetin olabildiğince artması, ve hatta kendi okullarımızda (ve liselerimizde) boy göstermesi kanımca bunun en iyi göstergesi.  

Daha birkaç gün önce sevgili Buket Uzuner in ağzından “biz bu yüzyılın sonunu göremeyecek insanlar olarak, ‘bu yüzyılın sonu nasıl gelecek?’ diyoruz” u duymuşken, bugün ABD de yine bir okul katliamı oldu. Virginia Tech te 22 ögrenci daha birkaç saat önce öldürüldü.  Sebepsiz şiddet bir üniversiteyi vurdu!

İlk aklıma gelen (kesinlikle bencilce) genç kıtada okuyan arkadaşlarım, sevdiklerim oldu. Listemde virgina tech yoktu bereket, ama… utandım sonrasında bunu düşündüğüm için. 22 canın elbet 22 den fazla seveni vardı ve şimdi orada başka canlar yanıyordu.  

Sonrasında aklım geleceğe kaydı, ya bizde de olursa? Korktum.. evet! Kendimi en çok güvende hissettiğim yerde, 11 yıllık okulumda böyle bir olay olursa neler hissederim diye düşündüm ve korktum!