Son final
Dün, 20 ocak… son finalime girdim (inşallah)..
Çalışmak öyle zor geldi ki.. sebep yılların getirdigi bir ders yılgınlığı, bu dersi almama sebep olan olaylar zincirinin saçmalığı (doktora yeterlilik denen o akıldışı sınav) ve aklımda dolanıp duran bitirmem gereken işlerin bitmeyen ağırlığı idi!
Cuma gecesi %40 (belki daha az) verimle çalışırken, greys in son bölümünü de izledim, saat 2 de başlayan fırtınanın savurduğu yaprakları da.
Bu arada Greys Anatomy, altın küre ödüllerinde en iyi dizi (best drama) ödülünü almış; hem bekliyordum (muhteşem bir 2. sezon sonu vardı çünkü) hem de beklemiyordum (malum rakipleri çok sıkı idi).
Dün, 20 ocak, Neşe(m)’in doğumgünü idi.. kıtaları ve okyanusu aşan kutlama trafiğinde saat farkı onu uykusuz bırakmış olsa da, sesi keyifli geliyordu. Nice yıllara can kızım; keyifle, neşeyle ve sağlıkla!
Yoğun bir hafta geçirdim.. Sevgili Deniz ve Günseli nin yeni ve sıcacık bir evleri oldu geçtigimiz salı. Güle güle ve keyifle oturun kızlar!
Onlar ile birlikte, ankara da hizmet sektörünün hiç de ucuz olmadığını keşfettik bu hafta. Ev için boyacı, elektrikçi, camcı .. vs ararken hem duydugumuz fiyatlar ile şaşırdık (yarım milyara sadece balkon camı lastiklkerini degiştiriyorlardı), hem de bol bol eğlendik;
Balkon kapama uzman yardımcısı: “eşinize selamlar musa bey”
Ben: “???!!@!? …”
Dün gece şehrin sevdigim (ama bir süredir sevgili belediye başkanımızın başlattığı anlamsız kavaklıdere kavşağı çalışmalarından dolayı gidemediğim) semtlerinde idim.
NewCastle-Çevre de hem servis çok iyiydi (adamlar ankara nın en hızlı garsonları olmalı), hem de müzikler muhteşemdi (Frank Sinatra lı bir playlist elbette beni mest etti).. GOP-starbucks ın önünde ise yine 2. sıra araç parkı oluşmaya başlamıştı (deynekçi amca da devletin yolundan park ücreti almaya devam ediyordu).
Sohbeti bol keyifli bir akşamdı… ama dün gece gözlerim Erdem i çoook aradı!
Canım eve gelirken 34m2 parke almayı unutma diyesim geldi. Evet açıklıyorum ben, ablam, Musa’yla evlendik.Uçup giden fiyatlar, garip usta tavırları derken benim şiddete duyduğum özlemimi, ablamın sinir krizlerinin kapısında dolaşmasını önleyen bir tek Musa olabildi. 1 dakika önce elimizde sopalarla birilerine dalmaya çalışırken, hemen sonra bu duruma kahkahalarla gülebilen bir biz varız. Evet, evet biz normal değiliz. Zaten normal olsak bu kadar özenle seçilip nasıl bulabilirdik birbirmizi.:)
Burdan site sahibi “kocacım”ın izniyle grubun Neşe’si, “İpek”kızın doğumgününü tekrar kutluyorum, kocaman öpüyorum o “İpek” yanaklarından… Hadi konuştuk ama Erdem’i de öpüyor, Musa’yı ben kaptım diyorum:)))
Ama hayatım, o 2 oda sadece 27 m2 tutuyor, biz niye 34 m2 parke alıyoruz ki :)
Eğer ki takılırsa gözün
buz gibi bir bira bardağından süzülen
incecik su damlasına,
sakın ağlama,
Mehmet’imin bira göbegi eridi diye!
mekik, barfix, şınaw derken
geçecek o günlerde dostum elbet
geçecek…
İpekjim’e sevgilerimi yolluyorum, yeni yaşını tebrik ediyorum. Yanız kocadı mı ne!? :)))
Balkon kapama uzman yardımcısı bizim İzmirli dilberlerimizden nası etkilenmişse selam yollama cürretini gösteriyor: haddi bildirilsin diye salık verdim gitti Samsundan.
Bu arada webhost’umuz Musa beg’i kismelere yar etmem, anlıyo musunuz? İcabında G-3 tüfegimi kapar gelirim buralardan ona göre. Zaten atış talimlerinde gösterdigim performansla bölük komutanının yeni favorisi oldum, çavuş rütbeme bi de nişancılık brövesi taktırcam, affetmem!!
Bu vesileyle en sevdigim web-sitesinden herkese selamlar!!