Söylentiye göre, dubai de ipod şeklinde bir kule yapılacakmış, tıpkı “dock” una yerleştirilmiş bir ipod gibi 6 derece geriye yatık olan bu binada otel de olacakmış, ot da olacakmış, daireler bilmem kaç milyon doler olacakmış.. mış da mış.. haberi okumak isterseniz burada!

Bende devamını yazayım.. yanına yakın zamanda bir PS3 kulesi dikilecekmiş, yolun hemen karşısına da Wii şeklinde bir alışveriş (ve yaşam) merkezi kondurulacakmış..

Tez İzleme Komitesi, namı diger TİK, ya da benim sevgili danışmanımın diline takıldığı şekli ile; KİT (hayır kara şimşek teki kit ile karıştırmayalım lütfen), 3 akademik danışmandan oluşan sizi 6 ayda bir en azından karşılarında görmek isteyen şirin mi şirin bir komite..

Okulumun bürokratik formatileleri arasında bu komitenin atanması (ve olası diger degişiklikler için) 29-A formu kullanılıyor. Geçtigimiz hafta (perşembe TİK im vardı) tekrar gerek duydugum bu formda dikkatimi çeken bir yenilik gördüm;

“İzleyici Öğretim Üyesi (Sadece ÖYP öğrencileri için)”

Evet, yanlış okumadım, ögrencinin ÖYP (ögretim üyesi yetiştirme programı) na kayıtlı olması durumunda komitedeki üye sayısı 4 e çıkıveriyor.. İlginç degil mi?

buna iki farklı yorum getirilebilir bana sorarsanız;

a) Okul, ÖYP ögrencilerine çok değer veriyor, o yüzden daha verimli (sıkı) çalışsınlar diye denetim organına takviye kuvvet göndermiş.

b) Okul, ÖYP ögrencilerine (ve üretecekleri tezlere) güvenmiyor, o yüzden 3 kişilik bir komitenin yetmeyeceğine kanaat getirmiş.

Sizce hangisi?

Bugün wired da okuduğum habere cidden üzüldüm…

Chicago State in yaptırdığı 38 milyon dolarlık kütüphane de, rafların arasında sadece robotlar dolaşıyormuş, ögrencilere yassak yani..!, sipariş edilen bir kitap ya da dvd 1-2 dakiak içerisinde üzerindeki özel etiket ve yerleştirme sistemi sayesinde elinize ulaştırılıyormuş, iadeler içinde aynı durum söz konusu elbet.

Yazıda verilen rakamlara göre:

“Average time for a robot to retrieve five books: 2.5 minutes

Average time for a student to retrieve five books: 2 hours”

Klasik bir 21. yüzyıl akılcılığı, verim tutkunluğu öyküsü yani..

Görmeden, dokunmadan, hissetmeden kitap alamayan benim gibi biri için trajik bir öykü aynı zamanda..

Oysa o 2 saat boyunca yüzlerce başka kitaba dokunup, ilginizi çekenleri kurcalayıp, kitap raflarının arasında kendinizi ve zamanı unutabilirdiniz..

Hani şu mastercard reklam sloganı var ya: parayla satın alamayacağınız şeyler vardır!, diye..