Tatil sonrası pazartesi sabahı
Gelir gelmez açtım yine.. gazete syfalarını, içim kararıyordu tam, bırakıverdim kenara. Oysa daha ankara ya geleli 2 saat olmadı ve ben şehrimin havasına alışmaya çalışıyorum. Afyon daki deli soguktan belli idi aslında, beni soguk bir ankara nın karşılayacagı. ama şimdi güneşli bulutlu rüzgarlı.. kısaca ne yapacagına karar verememiş bir gökyüzü var penceremde, bir de bıraktıgımdan beri daha bir sararmış agaçlar.
İtiraf ediyorum, ben bir internet bagımlısıyım.. 8 gün boyunca bir kaç sefer dialup baglanıp, hızına küfrettikten ve etraftaki komşulardan hiçbirinin kablosuz modem takmadıgına sinirlendikten sonra, nihayet bugün tekrar online olabildim.
Gidiş yolunda Türk-Yunan ortak yapımı, A Touch of Spice’ı, dönüş yolunda ise geçen senenin oscarlı filmi Crash’i izledim. İki film hakkındaki tüm hislerimi ayrı bir yazı ile anlatacagım.
Bu tatilde şu anda yegenimin okudugu, benim de yıllar önce mezun olduğum, ilkokulumu ziyaret ettim. Minik minik sıraları görmek, aynı koridorlarda yıllar sonra yürümek etkiledi beni. İlkokul ögretmenim emekli olunca, okul müdürünün kapısını çaldım. Kısacık görüşmede okulun web sayfasında mezunlar bölümünde kendime bir yer ediniverdim, kimbilir belki bu sayede eski okul arkadaşlarıma birgün ulaşabilirim.
Karşımda bir televizyon bulunca, tatilde envai çeşit dizi izledim.. Türk televizyon kanalları dizi üretiminde rekora koşuyor olmalılar, hatta takip edebilene madalya vermeliler bence. Konularda benzer neredeyse, eski türk filimlerinden çalıntı zengin kız & fakir oglan aşkları var bol bol.. bogazda yalılar, cilası taptaze lüks arabalar; ülkenin %5 inin ancak yaşadıgı bir hayatı hep birlikte oturup izliyoruz.
Tatil uzundu.. bana da uzun geldi.. onca iş bekler şimdi beni!
